Przejdź do treści
Mokry pas przy podłodze, kończący się mniej więcej równo na wysokości pół metra do metra nad posadzką. Wyżej mur suchy. To najczęstszy obraz podciągania kapilarnego i jednocześnie najczęstsza przyczyna wilgoci w starych budynkach.
Na czym polega podciąganie kapilarne
Beton, zaprawa i cegła ceramiczna mają strukturę porowatą. Między kryształami różnej wielkości zostają wolne przestrzenie i mikrorysy, czyli kapilary.
W zwykłym betonie około 70% stanowią makrokryształy, a tylko około 30% mikrokryształy, które nie domykają przestrzeni między nimi. Powstaje sieć połączonych kanałów.
Woda w wąskiej kapilarze zachowuje się inaczej niż w naczyniu. Napięcie powierzchniowe i przyleganie do ścianek unoszą ją w górę wbrew grawitacji. Im węższa kapilara, tym wyżej woda potrafi się podnieść.
W murze ceglanym na zaprawie wapiennej takie podciąganie sięga zwykle od pół metra do około metra. Granica mokrego pasa wyznacza miejsce, w którym parowanie z powierzchni równoważy dopływ wody z dołu.
Jak odróżnić to od wody gruntowej
Podciąganie kapilarne daje stały, równy pas przy podłodze, który nie zmienia się gwałtownie z dnia na dzień. Jest zawsze, niezależnie od pogody, choć zimą bywa wyraźniejszy.
Napór wody gruntowej daje mokro na różnych wysokościach, często wodę na posadzce, i wyraźnie reaguje na opady i roztopy. Opisaliśmy to osobno w artykule o wodzie gruntowej.
Trzeci przypadek, który ludzie mylą z jednym i drugim: kondensacja pary wodnej. Latem ciepłe, wilgotne powietrze wchodzi do chłodnej piwnicy i skrapla się na ścianach. To nie jest woda z gruntu i nie leczy się jej hydroizolacją, tylko wentylacją.
Dlaczego to nie jest tylko kwestia wyglądu
Woda wędrująca kapilarami nie jest czysta. Niesie rozpuszczone sole z gruntu i z samego muru. Na powierzchni woda odparowuje, a sól zostaje i krystalizuje, rozsadzając tynk od środka.
Zimą woda w porach zamarza i zwiększa objętość, co niszczy strukturę muru. Stała wilgoć na powierzchni to warunki dla pleśni. W konstrukcjach żelbetowych wilgoć dociera do zbrojenia i zaczyna je korodować.
Metody odcinania podciągania
Przepona pozioma wykonywana mechanicznie. Mur podcina się odcinkami i wprowadza szczelną warstwę. Skuteczne, ale to ingerencja w konstrukcję i przy słabych murach na zaprawie wapiennej bywa ryzykowne.
Iniekcja. W murze wierci się rząd otworów i wtłacza preparat, który ma utworzyć ciągłą barierę. Skuteczność zależy od równomiernego rozprowadzenia preparatu w murze o nieznanej, często niejednorodnej strukturze.
Krystalizacja w strukturze muru. Preparat wnika w kapilary razem z wodą i zamyka je nierozpuszczalnymi kryształami. Nie powstaje bariera w jednym poziomie, tylko zmienia się przepuszczalność samego muru.
Co robimy i dlaczego jednym zabiegiem
Stosujemy hydroizolację Oxydtron. Składniki mineralne wędrują w głąb muru kapilarami, tą samą drogą, którą weszła woda, i zamykają ją kryształami. To uszczelnienie, które idzie za wodą: gdy wilgoć pojawi się znowu, krystalizacja ruszy ponownie. Drogi, którymi wędrowała woda, przestają istnieć.
Ponieważ proces zachodzi w strukturze muru, a nie w jednej płaszczyźnie, jeden zabieg odcina jednocześnie podciąganie kapilarne z dołu i napór boczny. Nie trzeba wykonywać osobno przepony poziomej i osobno izolacji pionowej.
Materiał wytrzymuje ciśnienie wody do 5 bar z obu stron muru, co odpowiada słupowi wody o wysokości około pięćdziesięciu metrów. Pełna krystalizacja trwa 28 dni.
Mokry mur jest warunkiem, nie przeszkodą
To odróżnia tę metodę od większości pozostałych. Powiększające się kryształy potrzebują wody, bo to ona jest nośnikiem składników mineralnych w głąb kapilar.
Ścian nie trzeba wcześniej osuszać. Suche fragmenty muru zwilżamy przed aplikacją. Woda, która niszczyła mur, zostaje wykorzystana do jego uszczelnienia.
Przebieg prac
Oględziny i ocena rodzaju muru oraz źródła wilgoci. Skucie tynków do muru konstrukcyjnego. Nawilżenie powierzchni. Nałożenie systemu warstwami, z osobnym uszczelnieniem rys i przejść rur. Krystalizacja. Po około czternastu dniach ściana jest gotowa do wykończenia.
Jak to sprawdzić u siebie
Zmierz wysokość mokrego pasa i sprawdź, czy jest podobna na różnych ścianach. Równy poziom na całym obwodzie to mocna przesłanka za podciąganiem kapilarnym. Obserwuj też, czy stan zmienia się po deszczu.
Przy oględzinach mierzymy zawilgocenie wilgotnościomierzem, bo ocena wzrokowa bywa myląca, zwłaszcza przy zasolonych murach, które chłoną wilgoć z powietrza.
Masz równy mokry pas przy podłodze? Przyjedziemy, zmierzymy zawilgocenie i powiemy wprost, z czym mamy do czynienia.
Zobacz, jak wykonujemy hydroizolację
Zadzwoń: 731 41 31 31 lub wróć do poradnika
Kiedy mówimy, że to nie dla nas
Metoda działa na murach mineralnych: betonie, żelbecie i cegle ceramicznej. Nie stosujemy jej na betonie komórkowym ani na ścianach glinianych i mówimy o tym przed umową, a nie po.
Jeśli problemem okazuje się kondensacja, a nie woda z gruntu, hydroizolacja nic nie zmieni. Wtedy rozwiązaniem jest wentylacja.
Warto też sprawdzić rzeczy poza murem: nieszczelne rynny i spadek terenu w stronę budynku potrafią podtrzymywać zawilgocenie niezależnie od tego, co zrobimy w środku.
